2016: Earth’s Cry, Heaven’s Smile

lejeune-xmes
23-12-2016 

Het is weer de tijd van het jaar. De laatste weken zijn gereserveerd voor reflectie, ontspannen en het opnieuw opladen van de batterij. Mariah Carey is weer op de radio, de jaaroverzichten rijgen zich aaneen en ons geheugen wordt geprikkeld door klassiekers uit vervlogen tijden.

Als er één klassieker is die het gevoel van 2016 voor mij beschrijft is dat het nummer “Europa (Earth’s Cry, Heaven’s Smile)”. De titel van dit instrumentale nummer van Carlos Santana uit 1976 was ongetwijfeld geïnspireerd op de Griekse mythologie, waarin de oppergod Zeus verliefd werd op de stervelinge Europa en haar uiteindelijk ontvoerde.

Maar in de getroebleerde wereld van 2016 roept het bij mij ook associaties op met de hectiek van deze periode. Europa ligt onder vuur en blijkt sterfelijker dan ooit tevoren sinds het als verbindend ‘Peace Project’ in de jaren ’50 werd gelanceerd om te voorkomen dat de landen op dit continent elkaar weer de tent zouden uitvechten. En anno 2016 zijn het de populisten die als oppergoden Europa hebben gekaapt en verdeeldheid zaaien, in het kielzog van de groeiende angst voor religieus geweld en toenemende dreiging uit het Oosten.

Het nummer wordt vertolkt door een Mexicaanse Amerikaan en daarmee is meteen het bruggetje geslagen naar de overkant van de Atlantische oceaan. De Boze Burger van deze tijd verkiest ook daar muren boven bruggen. De grenzen van globalisering zijn bereikt. Ieder voor zich en de oppergoden voor ons allen.

Maar het nummer is er ook een van hoop. En niet alleen omdat de hemel lacht vanwege de vele jeugdhelden die het afgelopen jaar aan de poort klopten: Johan Cruijff, Mohammed Ali, David Bowie, Prince, Toots Thielemans. De lange uithaal die zo typerend is voor het nummer is een tranentrekker maar biedt ook een blik voorbij de horizon. Voorbij het opnieuw spannende jaar 2017, met verkiezingen in een aantal grote West Europese landen in aantocht.

Europa was ooit opgezet als gemeenschap met als doel te werken aan gezamenlijke welvaart en welbehagen; als verbindend element tussen volken; als geheel dat meer is dan de som der delen; als instrument om elkaars sterktes te versterken en elkaars zwaktes op te vangen; als verbroederende eenheid in verscheidenheid, met respect voor elkaars culturen en verworvenheden. Iets waarop de goden verliefd zouden kunnen worden.

En is dat niet de essentie van verenigingen als verbindend element?

Namens de medewerkers en directie van Lejeune Association Management wens ik u hele fijne kerstdagen en een succesvol 2017, waarin wij u in ons nieuwe pand hopen te verwelkomen.

Jules Lejeune
Algemeen directeur