2017: Europa’s tweede jeugd – op zoek naar ‘Identiteit’

2018
21-12-2017 

“Verandering is de enige constante”, zo luidt een gezegde dat de laatste jaren tot cliché is verworden. Het jaar 2017 is daarop geen uitzondering.

Een jaar geleden droeg ik 2016 op aan Carlos Santana’s klassieker ‘EUROPA, Earth’s Cry, Heaven’s Smile’, als metafoor voor het Europa in crisis (zie http://bit.ly/2Bisel1).

Ons continent zat op een dieptepunt na de opeenvolging van kredietcrisis, eurocrisis, Arabische Lente, autoritaire regimes aan onze oost- en zuidgrenzen, de vluchtelingencrisis, het oprukkende terrorisme, het Britse referendum, de Brexit, de onverwachte uitslag van de Amerikaanse presidentsverkiezingen en de ‘America First’ strategie van haar nieuwe president.

Met een dergelijk donker scenario heb je geen zonnebril meer nodig. Met verkiezingen in aantocht voorspelden sommigen met dit wereldbeeld dit voorjaar een ‘Populistische Lente’ van een Europa langs afgeschermde nationale grenzen. Zou ons continent weer uiteenvallen en het ideaal van duurzame vrede en gezamenlijke welvaart op de tocht komen te staan?

Lees hier de volledige blog van Jules Lejeune